Lesson 3 :ใครเป็นใครใน ม.6/11ภาคที่ 2

วันนี้กลับมาพบกับ ภาคที่ 2 ของ ใครเป็นใครใน ม.6/11 กันนะครับ ตั้งใจว่า จะทำภาคละ 5 คน เพราะไม่อยากให้ยาวมาก เดี๋ยวอ่านเสร็จจะตาลายกัน ช่วงนี้เดือนมีนาคม ยังไม่มีอะไรมาก ก็จะพยายามอัพเดท บทความเกี่ยวกับห้องม.6/11นี้ไปเรื่อยๆนะครับ

เลขที่ 6 นายดนัย โพธิไสย(นัย,ติ๊ดตี่,จัดแจง)

>>นัย อาเสี่ยตาตี่ที่อุดมไปด้วยรูปทรัพย์ และสินทรัพย์ แต่ชอบทำตัวผ้าขี้ริ้วห่อทอง มือถือ เอามาโรงเรียนเหรอ 3310 ก็พอแล้ว มอไซค์ที่ขี่มาโรงเรียนก็แค่เวฟธรรมดาๆคันหนึ่งทั่วไปใครๆก็ใช้กัน แต่จากการเฝ้าเก็บข้อมูลมาเป็นระยะเวลานาน ทำให้เรารู้ว่ามันไม่ธรรมดาจริงๆ จำได้ว่ามีอยู่วันหนึ่งขณะที่เพื่อนๆกำลังหน้าดำคร่ำเครียดกับการเรียน เพื่อนสนิทมันก็คนหนึ่งก็บอกกับคุณหัวหน้าห้องขึ้นมาว่า "เฮ้ย วรรณวันนี้ไอ้นัยลานะ" "เหรอ แล้วลากิจหรือป่วยละ" "ลากิจ" "ลากิจ..ไปทำอะไรล่บอกได้มั้ย" "ไม่มีอะไรหรอก วันนี้มันไปดู Linkin Parkน่ะ"(!!!?) คือต้องเข้าใจนะครับว่าสำหรับเด็กสิงห์บุรี(ยิ่งในห้องด้วย) การไปดูคอนเสิร์ตลิงกินผัก(แถมพี่แกล่อบัตรใบละ2500ด้วย) มันเป็นอะไรที่เกินจิ้มมากครับ เกินจิ้มมาก ไม่มีปัญญาพอ แต่เฮียเขาสามารถ(ล่าสุดยังชวนเพื่อนไปดู The Big Rock Dayอีกด้วย)และด้วยความสุขุมในที ทำให้ดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นหัวหน้ากลุ่มของผู้ชายหลังห้องอยู่กลายๆ ก็เลยมีนิสัยออกแนวเป็นจอมบงการนิดสสส์นึง จนใครบางคนในกลุ่มมันเองน่ะแหละเรียกมันว่า จัดแจง

เลขที่ 7 นายธันวา เพ็งจันทร์(วา,ปลาคาร์ฟ)

.

>>ด้วยใบหน้าที่เพ่งพิศดูแล้ว ละม้ายคล้ายคลึงกับ ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม ทำให้ไอ้วาโดนเรียกว่าปลาคาร์ฟมาตั้งแต่ตอนไหนก็ลืมไปแล้ว รู้แต่ว่ามันมีกิจการเป็น Family Sell อยู่หน้า 7 Eleven โต้รุ่งสิงห์บุรี ฟังดูคำว่า Family Sell น่าจะหมายถึงการขายแนวๆ กิ๊ฟช๊อป เครื่องสำอางค์ อะไรที่มันกระหนุงกระหนิง แต่เปล่าครับ!? ไม่ใช่แต่อย่างได ที่บ้านมันดำรงชีพด้วยการขายลูกชิ้นปิ้งนั่นเอง แต่ลูกชิ้นบ้านมัน Hand Make นะครับไม่ได้รับจากไหนมาขึ้นชื่อลือชาเรื่องความอร่อยมาก หากมาสิงห์บุรีแล้วอย่าลืมแวะทานได้ที่โต้รุ่ง สิงห์บุรีตรงข้าม 7 elevenนะครับ(อย่าลืมค่าโฆษณาด้วยนะวา) นอกจากนี้พี่คาร์ฟของเรายังมีดีกรีเป็น ถึงนักฟุตบอลโรงเรียนด้วย ก็ไม่มีไรมากหรอก แค่ดาวซัลโวอ่ะนะ ความฝันของมันคือการได้เป็นนักฟุตบอลทีมชาติ ก็ขอให้สมหวังดั่งใจหมายละกันนะคาร์ฟเน่อ

เลขที่ 8 นายมนตรี โตเกาะ(เกาะ,กบ)

>>อยู่กับมันมา 3 ปีจนตอนนี้เรียนจบแล้ว ยังไม่มีใครในห้องเลยที่รู้จักชื่อเล่นที่แท้จริงของมัน ไม่รู้เป็นเพราะอะไรเวลาถามมันบอกว่าที่บ้านก็เรียกมันว่า มนตรี แต่คำว่ามนตรีมันยาวเกินไปครับ เพื่อนๆในห้องไม่อยากเรียก เลยต้องหาคำที่สามารถเรียกมันได้สั้นๆ ซึ่งคำนั้นก็คือ เกาะ(ตัดมาจากนามสกุลมันน่ะแหละ) นายคนนี้มีดีที่เป็นผู้ชายอารมณ์ศิลปินครับ ปกติจะเงียบๆบ้าง พูดจากวนๆบ้างแต่ว่าถ้าเรื่องศิลปะแล้วล่ะก็ถือได้ว่าเป็นคนที่มีไอเดียแปลกๆอยู่เสมอ แต่เขาไม่แสดงให้ใครรู้นะครับ เขาจะเก็บมันไว้ในโลกส่วนตัว เมื่อเขาเข้าเฝ้าพระอินทร์ในคาบต่างๆนั่นเอง ถือได้ว่าเป็นชายที่มีพรสวรรค์ดีมั้ยล่ะครับเหอะๆๆ

เลขที่ 9 นายเกรียงไกร บัวเงิน(เกรียง,เม่น,นก)

>>ใครไม่เคยเห็นคนขี่รถชนควาย ดูหน้าไว้ให้ดีเลยครับ มันเคยลองลิ้มชิมรสควายแบบเนื้อแนบเนื้อมาแล้วกลางถนน ขณะกลับบ้าน ซึ่งก็เป็นผลมาจากสายตาที่สั้น(แต่ไม่ยอมใส่แว่น กลัวไม่เท่)นั่นเอง เวลามันแสดงอาการตาถั่วให้เพื่อนๆเห็นจะเป็นอะไรที่บันเทิงเริงใจเพื่อนๆอย่างมาก แต่เห็นๆอย่างนี้ก็เถอะ มันกลับเป็นคนที่ขี้อายมากๆเลยอายอย่างไม่น่าเชื่อ ว่าจะอายได้ เพราะอะไรน่ะรึ? มาถามผมแล้วผมจะรู้มั้ยเนี่ย ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน เออ ว่าแต่เกรียง ตกลงชื่อเล่นว่าอะไรกันแน่ว่ะ เกรียง นก เม่น เอาซักชื่อเหอะ เพื่อนๆงงมากเลยเนี่ย

เลขที่ 10 นายจักรพันธ์ เขียวน้อย(พีท,จระเข้)

>>พีทหน่มน้อยตาหวาน เจ้าของตำนาน ฝ่ามือจระเข้พิฆาตเวลาที่คุณเธอเล่นวอลเล่ย์แล้วจะกระโดดตบเมื่อไหร่ จะไม่มีใครในสนามกล้าขวางทางเธอเลย เพราะไม่อย่างงั้นแล้ว หน้าจะแหก หลังจะงอ ท้องจะจุก กันไปตามระเบียบพวกชอบขวางคลอง ขวางสนามเลย ก็พลังฝ่ามือเธอนั้นแรงมากๆ เป็นที่ยำเกรงของเพื่อนในห้อง(และในโรงเรียน) จำได้ว่าตอนม.5 เคยมีการทดสอบสมรรถภาพร่างกายของนักเรียน ก็จะมีด่านทดสอบพลังมือ เป็นการบีบมือแล้ววัดแรงว่าเราบีบได้กี่กิโล อาจารย์แกก็เม้าท์เลยว่าลูกผู้ชายอย่างเรา บีบได้สัก37กิโลอย่างครูนี่ถือว่าใช้ได้ แข็งแรง บีบคอเด็กตายได้แล้ว ที่นี้ถึงตาน้องพีทบีบ ล่อเข้า 57 กิโล อาจารย์งี้เหงื่อไหลไคลย้อยหน้าซีดเลย คงอายเพราะแพ้แรงสาวพีทสิท่าฮะๆๆๆ

ครับผม ก็ครบกันไป 5 คนสำหรับภาคนี้ งวดหน้าจะกลับมาพร้อมกับ 5 เลขที่ถัดไป วันนี้ผมคงต้องลาไปก่อน อ่านกันแล้วก็อย่าลืมช่วยๆกันคอมเม้นต์ด้วยนะขอรับ วันนี้ขอตัวไปกินมาม่าก่อน อืดหมดแล้ว สวัสดีครับ